سی و سوم

آرامش اغلب با غم همراه است.

قبلا ...گاهی خوش می‌گذشت با خواهرم. از وقتی آن یکی طلاق گرفت و خراب شد روی همه چیز همه چیز خراب شد رویمان. اینکه برایش خون گریه کردم یک طرف.

مسئله این است که همیشه ناراضی است و طلبکار و حسادت می‌کند به رابطه‌ی من با آن یکی که گاهی بیرون می‌رفتیم ، کتاب می‌خواندیم یا فیلم می‌دیدیم.

نمی‌دانم گربه‌ها غذا دارند یا نه.

امشب آرزو کردم صبح بیدار شوم و ببینم گربه‌ها مرده باشند و سگ‌ها

خسته‌ام از رسیدگی بهشان.

رنگ ناخن‌هایم بد نیست. صورتی کدر شاین‌دار.

دلم می‌خواهد بروم اسفند دود کنم و به باغبان زنگ بزنم.

امشب شاید حمام رفتم.‌کسلم گرچه. کاش دزموند بیاید موهایم را بشوید.

یا نه.

من کمرش را.

خیلی وقت است خوشبختانه خواهر و برادر شده‌ایم. با نگاهی که هیچ نشانه‌ای از شهوت ندارد به هم می‌نگریم. شاید البته من از طرف خودم حرف می‌زنم. صرف تصور اینکه دزموند به من میل جنسی دارد حالم را بد می‌کند.

شاید بهتر باشد یک استامینوفن بخورم. کتابی دیگر آغاز کنم؟

سبزی‌های گندیده را انداختم دور. کاش چوب خیس نبود و آتشی روشن می‌کردم.

دزموند گفت بهتر است مشاورت را عوض کنی.

دزموند باید اش را ببرد پیانو. چای خورده‌ام. باز کتاب بخوانم؟ باید یک زمانی از راه برسد.

باید یک زمانی از راه برسد که به پا خیزم و خانه را تمیز کنم. باید سبکش کنم که بتواند نفس بکشد.

عشق...صدای بال خیست را می‌شنوم.

پنجره باز بود، سه لنگه‌ی آن، حیاط و باغچه رو به تپه ...باران می‌زد.‌ به صدای باران گوش می‌دادم و در یک تدی قهوه‌ای رنگ خوابم برد.‌خوابم برد...ساعت یازده بود. قبلش کتابی را تمام کرده بودم. تا ساعت چهار شاید...باران بند آمده بود...

در آغوش باران خوایم برده بود. باران؟ پدرم شده بود.‌پدر.

تو را شناختم آریَ و بهترین بودی

بحق که ماده ترین ماده ی زمین بودی

نشستن تو به قدر هزار خوابیدن

زنانه بود و تو زن نه! که زن ترین بودی

همین نه دوش و پریدوش و پیش از آن،که تو خوب

همیشه نازک و همواره نازنین بودی

تو خوش تر از همه بودی، همیشه و هرگز

نه در ترازوی سنجش به آن و این بودی

عجب که مثل زنان تمام،بی پروا

و مثل باکره ای پاک،شرمگین بودی

"نبودم این همه گستاخ پیش از این" - گفتی-

"ولی تو رهزن پرهیز در کمین بودی"

تنت به یاری عشق آمد و گریزت داد

ز تنگه ای که در آن ناگزیر دین بودی

تو را گرفت به خود بازوان خالی من

به حلقه ای تو درخشان ترین نگین بودی

چنان که با تو درآمیختم یقین دارم

که با من از نفس اولین عجین بودی

منبع: منزوی،حسین،1385،تیغ و ترمه و تغزل،تهران،آفرینش

همه چیز در خانه‌ام حرام می‌سود، سبزی،میوه و عشق.

با صدای باران بیدار شدم. دلم خواست دقایقی در بغل کسی باشم.

من روستایی ام. پنجره‌ی باز و باران.

با اش حرف زدیم. دلم سوخت. گفت مامان ما چه خانواده‌ی داغونی هستیم. هیچ‌کداممان دوستی نداریم.

عدم استقلال مالی بدترین گهیه که باید قبل از مرگ تو زندگی بخوری.

باید ندترهداما اگه خوردی بد خوردی.

دزموند خواب است. با چراغ روشن و دهانی باز و خروپفی معقول.

پدرش زنگ‌ زد که بگوید زن نقی مرده و اینکه مادر خود دزموند روی چوب زیربغل راه می‌رود.

آیا راست است؟ گفتم برود ببیند.

شاید آخر هفته. من هم احتمالاً باید بروم. حتی در این سن و با این اوضاع کراهت و‌ ترس دارم از رفتن.

خنجر گذشته هنوز گاهی می‌چرهد در زخم.

کسی عطر ماگنولیای تاریک درون‌ات را درنیافت

اَش(فعلآ این اسمش است تا اسم دیگری برایش بیابم، این اسم را خودش دوست دارد) گفت:"وای مامان باز داری وبلاگ می‌نویسی؟" چنان خوشحال شد که تعجب کردم. هیچ فکر نمی‌کردم این‌همه خوشش بیاید. خب نمی‌خواند اما می‌گوید وبلاگ‌نویسی عین نام‌خانوادگی‌ات به تو چسبیده.

خب ... چه بگویم؟ من هم دوست دارم فقط مشکل وقت است. کارم مهم‌تر است و البته حالم هم...حالم باید خوب باشد که بنویسم.

پ.ن:

اما واقعاً برای بعضی چیزها، برای عوض شدن بعضی چیزها در خودم خیلی خوشحالم.

خیلی.

خوبی درج پست‌های قدیم، اين است که خودت را مرور می‌کنی و عجیب این‌که حسرت هم نمی‌خوری، توی آن دوران اگر آن نبودی خب بهتر بود، حالا این را می‌دانی، اما همان هم باید می‌بود و می‌شد، نتیجه‌اش، حداقل نتیجه‌اش این است که اکنون نفسی مطمئن داری. نمی‌دانم می‌توانم این کار را ادامه بدهم یا نه، خب وقت و حوصله‌ی بسیار می‌طلبد با این حال دوستش دارم خودم و احساس می‌کنم شاید خوانندگانم هم دوستش بدارند.

امشب اَش گفت، در واقع در کلاس داستان‌نویسی‌اش از او خواسته‌اند که با پدر یا مادر خود مصاحبه کند و از روی مصاحبه داستانی بنویسد.

من پست‌های سال 89 را درج می‌کردم و او از من سئوال می‌پرسید.

جالب این‌که از من پرسید بهترین دوره‌ی زندگی‌ات کی بوده؟ بلافاصله گفتم حالا. پرسید بدترینش؟ جالب و زیبا این بود که علاقه‌ای به پاسخ دادن به این سئوال نداشتم. ولی برای خالی نبودن عریضه گفتم راهنمایی. گفت بدترین اخلاقت؟ گفتم اعتماد به دیگران. پرسید بهترین؟ گفتم خودت بگو گفت انرژی، انگیزه و زندگی.

خوشحال شدم.

امروز هم دوستی گفت تو خیلی زنی و پر از زندگی. حال خوبی بود، ممنونم ازش.

دیروز از نشر زنگ زد.قبلش گفته بودم کتاب‌ها را تا شش ماه بعد جای دیگر می‌دهم. این را که شنید زنگ زد و چقدر نرم و خوش اخلاق و چاپلوس.زندگی همین را می‌خواهد.تهدید، ترعیب و غرور مدام.متاسفم.

فکر نمیکنم بتونم ادامه بدم.ذهنم تلیت شده تلیت.

مثلا تو یک کاری داری.یا نه،کاری را می‌خواهی انجام بدی و فکر می‌کنی اگه انجام بدی خوشی.بعد می‌بینی نه،می‌بینی نه! اون کار همون کاره.تو عوض شدی.توی دیوث.

به درد زندگی نمی‌خورم...تلخم تلخ.

اعتراف می‌کنم آدم مریضی هستم.

پ.ن: می‌دانید که عنوان‌ها پر از کنایه و طعنه است؟

بسیار عالی.

سلامت باشید.

فردا ساعت ۷ عصر مشاوره دارم

یادم بندازید

حالا باید بروم لیست اختلافات من و سال را ردیف کنم و دلیل اینکه با سال رابطه جنسی عشقی ندارم

و دلیل اینکه صحنه های جنسی را می برم تو فیلمها را جلو

و دلیل اینکه حرفهای احساساتی عاطفی حوصله ام رو سر می‌برد و

...

اینها را بنویسم

درست است که یارو نچسب است اما سال می‌گوید برو

چون اگر نروی یک روز حالت بد میشود و من نمیتوانم کمکت کنم

آره .

مترجمی به من دایرکت داد.

مترجم انگلیسی

فرانسوی

گفت می‌خواهد برایم کتاب بفرستد

آدرس خواست و ...

ذوق کردم.

نوشتم حالا باید تعارف کنم و بگویم نه و فلان....

اما راستش آنقدر ذوق دارم که سر از پا نمی‌شناسم و بی صبرانه منتظرم که هدیه ی ارزشمند و عزیزتان برسد...

خواستم سند کنم یک لحظه به خودم گفتم

هاب...هاب...ببینم ...

به سال گفتم ببین چی نوشتم

گفت زیباست و انسانی اما خیلی صمیمی است

چون آقای مترجم ...

نمی‌دانم‌ ...

درستش کردم

اینطوری

سلام

بسیار لطف می‌کنید و آدرس و شماره....

ضمنا

امروز عصر با کسی به اسم عُمر از عراق صحبت میکردم

کتاب عربی‌ها را او آورده کلی با من از موسیقی الفارسیة صحبت کرد

معتاد به شجریان ، هایده و مهستی...

من برایش مختاباد فرستادم

مدام می‌گفت الله الله...

بعد به من گفت شما تاج سر مایلید

خواستم بگویم نوکرتم

سال گفت دست بردار

می‌خواهی خودم جان تایپ کنم اصلا؟

گل خریدم.شاید هم به دزموند گفتم بخرد...قرمز..نارنجی چقدر زیبایم وقتی خودم برای خودم همه چیز هستم.

گویا دیروز باز مشاوره داشتم و یادم رفته. حالا پیام دادم تا بعد.

یک لیوان نسکافه، کتاب دوشیزه پریم که زمانی مورد علاقه‌ی سال بود و به گمانم همچنان هست زیرا که پیشنهادش داده بود به نانا را بین تور و چهارچوب گذاشتم که پنجره باز نشود.

مرسی

اینکه می‌گن افسردگی ذر ذهن آدم وجود داره راسته‌، ها! الان مثلا داشتم بعضی از پست‌های قدیم رو می‌خوندم می‌دیدم ئه! منم که! همینم. آدمی که شب‌ها بیداره، فکر می‌کنه زیاد.

خب یک چیزهایی عوض شده اما روح همانست.

اسم....

پویا؟

نهههه

یه کم بچه خوشکلانه‌س

روزبه؟

نه خیلی یه جوری تلخ و عصا قورت داده

حبیب‌الله

خودشه.

بعد پارتنرم مخصوص اگه عرب باشه بم میگه حبیبی🤗😇🧔🧔

دوست دارم برم عمل کنم.

تنم رو با هورمون مردونه مرد طور کنم.

بعد برم عمل کنم.

و بعد کی بشم.

ببین فقط ظاهرت مرده اما باطنت زنه

پس وقتی گی میشی در واقع گی نشدی یعنی دگر جنس خواه هستی...

هسه اشبلشنی بهل خبیصه

ولی کلا خیلی دوست دارم سبیل داشته باشم

۴۰ سال زن بودم

۴۳ سال خو؟

از این به بعد مرد بشم ...برا تنوع.

بعد مردها دیگه دوستمن، خطرناک نیستن.

.و زنها

امممممو😋😋😋😋😋😋😋

می کشمتون دوستام...

براتون دارم...

دوستان مونثم....🦹🦹🦹🦹

خونتون رو می‌مکم....

دارم فکر می‌کنم گ.ی بشم.

داستان داره.

دارم فکر می‌کنم گ.ی بشم.

داستان داره.