سی و سوم

امسال باغچه‌ام خالی است. نه گوجه‌فرنگی‌های قرمز و آبدار، نه سبزی‌های معطر، نه گل‌های رنگارنگی که همیشه با افتخار به مهمان‌ها نشان می‌دادم. خاک خشک و بی‌رنگ است، انگار که منتظر دستان من است تا دوباره به آن جان بدهد. اما دستانم این بار مشغول کار دیگری هستند.